| تبليغات | X |
هستی یا نیستی
فلسفه، جامعه شناسی، اخلاق، ...
|
|
دروغ دروغ دروغ عبارتست از یک عامل روانی- اجتماعی مانند تلفظ شفاهی یا غیر شفاهی که با آن فرد سعی می کند به طور کم و بیش عمدی، ایمان نامشابه به آنچه که سازنده آن به حقیقتش مومن است در ذهن دیگران وارد کند. دروغ معمولا بیانی خلاف واقع و یا کتمان یک واقعیت است و عملی است که فرد کم و بیش به طور عمدی سعی می کند گفتار یا عمل نادرست را در ذهن دیگران درست و حقیقی جلوه دهد. دروغ در واقع سخن و مطلبی است که مطابق با واقع و حقیقت نیست یعنی بین آنچه که توسط فرد بیان می شود و آنچه در جهان خارج وجود دارد در رابطه منطقی و صحیح وجود ندارد.
چنان چه صورت ظاهر و باطن اشخاص یكی باشد، شناختنشان مشكلی را برای فرد ایجاد نمی كند؛ لیكن واقعیت این است كه برخی از مردم دروغ می گویند. به علاوه، باید توجه داشت كه منظور ما، اشخاصی نیستند كه ناخواسته دست خوش اوهام و اشتباه می شوند و نمی توانند درستی را از نادرستی تشخیص دهند؛ بلكه منظور اشخاصی است كه آگاهانه و عمداً متوسل به دروغ گویی و دیگر فریبی می شوند. چون انسانها را بر اساس اظهاراتشان مورد قضاوت قرار می دهیم، به همین دلیل در صورت مواجه شدن با اطلاعات نادرست، بدون تردید قضاوت ما نیز اشتباه خواهد بود.
چرا دروغ می گوییم؟ روان شناسان، برخی از مهم ترین دلایلی را که باعث می شود دروغ بگوییم، این گونه فهرست می کنند: می خواهیم از درگیری پرهیز کنیم. نمی خواهیم باعث خشم یا صدمة کسی بشویم. نمی خواهیم احساسات کسی را جریحه دار کنیم. می خواهیم کسی را تخریب یا روحیه اش را تضعیف کنیم. می خواهیم احترام و تحسین دیگران را جلب کنیم. دوست داریم به قدرت بیشتری برسیم. نمی خواهیم با حقیقت تلخی دربارة خودمان مواجه شویم. دوست نداریم به اشتباهات مان اعتراف کنیم. می خواهیم فعلا روی قضیه ای را بپوشانیم، به این امید که شاید بعدا اوضاع، بهتر شود. جالب این که خیلی از مواقع، ممکن است نیت شخص دروغ گو هم خیرخواهانه باشد، هر چند که دروغ گویی در اکثر مواقع، ریشه در خود شخص و خودخواهی شخص دروغ گو دارد.
دروغ گویی یک صفت ناپسند است که بعضی از افراد بدان مبتلا هستند و در میان بعضی چنان شایع است که گویی به صورت عادت تلقی می شود. اکثر والدین از این امر شکایت دارند که علی رغم این که تمام امکانات خود را برای تربیت صحیح فرزندشان بکار برده اند و برای راست گویی آنان از هیچ کوششی دریغ نورزیده اند، با این وجود، فرزندشان دروغ می گوید. باید توجه داشت که این لغزش از دوران کودکی پایه گذاری شده است. زیرا وقتی کودک در روزهای اول زندگی توانایی سخن گفتن را پیدا می کند و قادر به حرف زدن می شود، حتی اگر دروغ بگوید، چون سخن او برای والدین شیرین است، در نتیجه، با خنده و شادی از او استقبال کرده و او را مورد تشویق قرار می دهند. غافل از این که همین امر موجب رشد این نابهنجاری در کودک می شود و بدین سان شخصیت کودک شکل می گیرد. دروغ معمولا بیانی خلاف واقع و یا کتمان یک واقعیت است و عملی است که فرد کم و بیش به طور عمدی سعی می کند گفتار یا عمل نادرست را در ذهن دیگران درست و حقیقی جلوه دهد دروغ گویی بیشتر جنبه آموختنی (اکتسابی) دارد زیرا انسان ها فطرتا و ذاتا دروغگو نیستند، بلکه دروغگویی را از محیط زندگی خود مانند خانواده، مدرسه و بطور کلی از اجتماع آموخته اند. حتی می توان به جرات گفت که پایه و اساس دروغگویی (بخصوص در کودکان و نوجوانان) از خانواده شروع می شود. از سن ۵ یا ۶ سالگی به بعد افراد از نظر رشد ذهنی به مرحله ای می رسند که به تدریج می توانند حرف راست را از دروغ تشخیص دهند. از این دوره به بعد صفت دروغگویی در بعضی از افراد شکل می گیرد و گاهی بر اثر شدت زیاد به شکل بیماری در می آید که قسمتی از شخصیت فرد را تشکیل می دهد. دروغگویی و پیامدهای دروغ گویی مانند سایر بیماری های روانی و عاطفی، ابتدا از یک مساله ساده کوچک آغاز می شود و چنانچه به موقع درمان نشود، به یک بیماری روحی تبدیل می شود که مشکلات بسیاری را برای فرد مبتلا و دیگران فراهم می سازد . از نظر روانی، دروغ گویی برقرار کردن نوعی رابطه بیمار گونه با دیگران است که علاوه بر شخص، دیگران را نیز دچار ناراحتی و مشکل می کند. دروغ گویی عامل اصلی فسادهای دیگر است، به طوری که شاید بتوان گفت کلید ورود به سایر فسادهاست. «در یک کنفرانس سراسری آموزش و پرورش در سانفرانسیسکو گفته شد، تا وقتی که مدارس آمریکا نتوانند نسلی که دروغ نگوید، افترا نزند، قانون نشکند و به حقوق دیگران تجاوز نکند، به وجود آورند، نمی توانند خود را موفق بدانند. تدریس، خواندن، نوشتن، دانش، و هنر کافی نیست و نمی تواند هدف اصلی آموزش و پرورش باشد، بلکه مهم ترین وظیفه آموزش و پرورش، تدریس دروغ نگفتن است که عامل اصلی تمام فسادهاست.» دروغ گویی مانند سایر بیماری های روانی و عاطفی، ابتدا از یک مساله ساده کوچک آغاز می شود و چنان چه به موقع درمان نشود، به یک بیماری روحی تبدیل می شود که مشکلات بسیاری را برای فرد مبتلا و دیگران فراهم می سازد به هر حال دروغگویی هر دلیلی که داشته باشد مسلما باعث بروز تغییراتی در فرد می شود و لذا شناخت این تغییرات به ما کمک خواهد کرد تا با موفقیت بیشتری تفاوت حرف راست و دروغ را متوجه شویم.
دروغ گویان موردی و اتفاقی این اشخاص، جسته و گریخته به این مسأله متوسل می شوند تا بدین واسطه، از موقعیت و رویارویی نامطلوب خلاصی یابند. این اشخاص، ذاتاً میانه ای با دروغگویی نداشته و از این كه از سر اضطرار و فشار، تن به این مسأله داده اند ناراحت هستند؛ چون این دروغ گویان معذب و ناراحت هستند، به همین دلیل ناخواسته این مسأله را از طریق حركات بدن، ظاهر و تن صدای خویش آشكار می سازند. دروغ گویان موردی و اتفاقی، پیشاپیش در مورد دروغشان اندیشه كرده و حتی المقدور سعی می كنند كه این مسأله را توجیه پذیر و پذیرفتنی بنمایانند؛ لذا بدین دلیل است كه معمولاً نمی توان دروغ این اشخاص را از طریق شخص ثالث و منابع دیگر آشكار كرد. به بیان دیگر، این دروغ گویان بر این باورند كه به سادگی دروغشان آشكار نمی شود؛ چه، اگر غیر از این فكر می كرد، هیچ گاه متوسل به دروغ گویی نمی شد. لذا بدین دلیل است كه كار كشف دروغ دشوار می شود و باید در این راستا به نشانه های تشخیصی كلامی و رفتاری متوسل شود تا به هدفش نایل گردد.
دروغ گوی با سابقه این نوع دروغ گو، از كارش آگاه بوده و مثل حالت پیشین احساس ناراحتی و عذاب نمی كند؛ چون كثرت توسل این فرد به این حربه كاملاً محسوس است. معمولاً این اشخاص، در اثر تمرین و مداومت، در كارشان استاد شده اند. به همین دلیل، پی بردن به دروغشان از طریق حركات بدن و تن صدا ممكن نیست؛ چون این اشخاص برای تأمین منافع شخصی و پیشبرد اهداف خویش به كرات به این شیوه ی نادرست متوسل می شوند، به همین دلیل آثار تنش و اضطراب در صورت ظاهرشان نمودار نیست. چون این اشخاص پیشاپیش در این خصوص اندیشه نمی كنند، بدین واسطه، برای آشكار كردن دروغشان باید از تناقضات كلامی بهره گرفت.
دروغ گویی از سر عادت دروغ گویی عادت كرده، در اثر گذشت زمان و كثرت استفاده از این ابزار، در برابرش كرخت شده و اساساً متوجه راست یا دروغ بودن اظهارات خود نمی شود. برای تشخیص ماهیت و شخصیت این اشخاص چندان نمی توان به حركات و صورت ظاهرشان تكیه كرد، زیرا این امر برایشان كاملاً عادی شده و شاخصه هایی را به دست نمی دهند؛ لیكن چون كثرت استفاده از این شیوه سبب گسیختگی كنترل ذهنی شان می شود، به همین دلیل مطالب متناقض راه گشایی را بر زبان می آوردند. در این ارتباط، كافی است كه فرد هوش و حواس خود را متوجه تناقضات كلامی و گفتاری دروغ گویی عادت كرده نماید تا به سادگی دستشان را رو كند. به علاوه، در این ارتباط می توان از منابع بیرونی نیز بهره مند شد. نكته ای كه باید آویزه ی گوشمان باشد این است كه این تیپ مردم، بسیار نادرند و به همین دلیل آشكار كردن دروغشان تا حدی دشوار است. بدین واسطه، شناخت این اشخاص برای دست اندركاران مسایل حقوقی و قضایی نیز بسیار دشوار است، زیرا در زندگی عادی، مردم به ندرت متوجه تناقضات و ناهم خوانی های كلامی می شوند؛ اما این اشخاص به سادگی در دادگاه ها قابل تشخیص هستند، چون اظهارات و ادعاهایشان از طریق چندین منبع مورد بررسی قرار گرفته و ارزیابی می شود. ما به كرات با اشخاصی از این نوع مواجه می شویم. به همین دلیل، شناخت این دروغ گویان برای ما ساده است.
دروغ گویان حرفه ای تشخیص دروغ گویان حرفه ای از هر نوعی دشوارتر است، زیرا این اشخاص برای تحقق هدفی متوسل به این امر می شوند. به علاوه، پرت و پلاگویی دروغ گویان عادتی را نیز در شیوه ی ویژه ی خود نشان نمی دهند. این اشخاص، پیشاپیش برای مقصود خود اندیشه كرده و از هر گونه متناقض گویی خودداری می كنند. به علاوه، آرامش ظاهریشان نیز هیچ گونه دستاویز و گزكی را به شنونده و بیننده نمی دهد. برای این كه دروغ این حرفه ای ها آشكار شود، چاره ای جز این نیست كه اظهاراتشان بر اساس نظرگاه های منابع بیرونی مورد ارزیابی دقیق قرار گیرد. به علاوه، لازم است كه فرد، پیش از هر گونه اقدامی به تصمیم قاطع خود برسد. کودک آزاری چیست؟ کودک آزاری چیست؟ آزار کودکان میتواند جسمی، عاطفی، لفظی و یا جنسی باشد. حتی نادیده انگاشتن و توجه نکردن به کودکان نیز میتواند به نوعی در رده این اختلال قرار گیرد.
این آزارها میتواند صدمهای جدی به کودکان وارد کند و یا حتی باعث مرگشان شود. پژوهشها نشان میدهد از هر ۴ دختر و هر ۸ پسر، یک نفر از آنها در سنین قبل از ۱۸ سالگی مورد آزار قرار میگیرند. همچنین سالانه یک کودک از هر ۲۰ کودک، از نظر جسمی صدمه میبیند. آزارهای جسمی کودکان شامل مواردی چون، سوزاندن، کتک زدن و شکستن استخوانهاست. آزارهای جنسی، لمس بدن کودکان به صورتی ناشایست را شامل میشود. غفلت و بیتوجهی میتواند مواردی چون خودداری از غذا دادن به کودکان، پوشانیدن لباس، تهیه سرپناه و سایر نیازهای اساسی را شامل شود. نادیده انگاری عاطفی شامل مواردی چون، خود داری از ابراز عشق و محبت، راحتی و توجه است. بیتوجهی از لحاظ سلامت و بهداشت هنگامی روی میدهد که از مراقبتهای پزشکی برای کودکان خودداری شود. کودک آزاری دارای گستره وسیعی است و ممکن است در هر فرهنگ و اجتماعی که دارای ارزشهای اخلاقی خاص خود هستند، اتفاق بیفتد.
به چه رفتارهایی کودک آزاری می گوییم؟ کودکان به علت ویژگی هایی که از نظر سنی دارند ، بسیار آسیب پذیرند و نیار به حمایت و مراقبت ما دارند . اما گاهی بزرگسالان، به دلایل مختلف، به جای حمایت و مواظبت از کودکان آنان را مورد آزار قرار می دهند.
کودک آزاری شامل رفتارهایی است که توسط افراد دیگر، خصوصا بزرگسالان، نسبت به کودکان انجام می گیرد و به نوعی به سلامت جسمی و روانی آنان آسیب می رساند. رفتارهایی که به صورت تصادفی انجام می شوند کودک آزاری به حساب نمی آیند، مانند این که کودکی به علت تصادف با اتومبیل دچار نقص جسمی شود.
کودک آزاری چگونه صورت می گیرد ؟ کودکان به صورت های مختلف مورد آزار قرار می گیرند:
کودک آزاری جسمی یعنی رفتارهایی که به جسم کودک صدمه می زند، مانند کتک زدن، سوزاندن، مجروح کردن، شکستن و …
کودک آزاری روانی شامل رفتارهایی است که به سلامت روانی کودک آسیب می رساند: توهین کردن، ترساندن، تحقیر کردن، تبعیض و …
بی توجهی و غفلت یعنی توجه نکردن به نیازهای اساسی کودکان مانند تغذیه، بهداشت، پوشاک، آموزش و … در حدی که به سلامت جسمی و روانی آنان آسیب برسد.
سوء استفاده یعنی استفاده از کودکان در ارتباط با مواد مخدر، واداشتن آن ها به کارهای دشوار، سوء استفاده جنسی به صورت های مخلتف و …
چرا کودکان مورد آزار قرار می گیرند ؟ 1- ناآگاهی والدین: گاهی والدین یا افراد دیگر که به کودکان آزار می رسانند، نمی دانند که رفتار آن ها کودک آزاری است، مانند کسانی که کودکان را تنبیه بدنی می کنند، مورد تحقیر و توهین قرار می دهند، به نیازهای اساسی آن ها توجهی ندارند و این رفتارها را عادی و معمولی می دانند. 2- مشکلات اقتصادی: فقر سبب می شود که کودکان از دسترسی به نیازهای اساسی مانند تغذیه و … محروم شوند یا والیدن به علت فشارهای مالی با رفتارهایی مانند پرخاشگری، خشونت، بی توجهی و … کودکان را مورد آزار قرار می دهند.
3- اعتیاد: اعتیاد به علت خصوصیاتی که در افراد ایجاد می کند، مانند پرخاشگری، بی مسئولیتی، کاهش عواطف و … سبب می شود که کودکان مورد آزار، به ویژه از نوع سوء استفاده، قرار گیرند.
4- بیماری های روانی: در صورتی که والدین به بیمارهای روانی مبتلا باشند، با رفتارهایی مانند تندخویی، خشونت، ناسازگاری، بی توجهی و … که ناشی از بیماری روانی آنهاست، سبب آزار کودکان می شوند.
5- مشکلات خانوادگی: مشاجرات شدید و طولانی والدین، جمعیت زیاد خانواده ها، شیوه های تربیتی نامناسب، در برخی موارد وجود ناپدری و نامادری و … سبب می شود که کودکان مورد آزار قرار گیرند، تا حدی که مشکلات خانوادگی یکی از دلایل کودک آزاری به شمار می رود.
6- مشکلات کودکان: کودکانی که مشکلات نسبتاً پایدار و شدید دارند بیش تر از سایر کودکان مورد آزار قرار می گیرند، به عنوان مثال، کودکانی که به بیمارهای جسمی مزمن و طولانی مدت یا مشکلات رفتاری، پرخاشگری بیقراری، بیش فعالی، اضطراب، شب ادراری و … دچارند، به علت مشکلاتی که برای بزرگسالان ایجاد می کنند و نیز به سبب ناآگاهی والدین از این مشکلات، اغلب مورد آزار جسمی و روانی قرار می گیرند.
7- مشکلات مدرسه: مشکلاتی که در مدرسه برای دانش آموزان ایجاد می شود، مانند انتظار بیش از حد، ندیدن تفاوت ها، ایجاد اضطراب، ترس و رقابت های شدید، تبعیض، تنبیه بدنی، تحقیر و توهین و … سبب آزارهای جسمی و روانی کودکان می شوند.
چگونه می توانیم کودک آزاری را کاهش دهیم؟ 1- کودکان را بیش تر و بهتر بشناسیم: شناخت کودکان و نیازهای آنان سبب می شود که رفتار بهتری با آن ها داشته باشیم. برای این کار می توانیم از روش های مختلف مانند خواندن کتاب های مناسب، شرکت در کلاس های آموزشی، مشورت کرن با افراد آگاه و … استفا ه کنیم.
2- علت کودک آزاری را بشناسیم: کودک آزاری مانند هر رفتار دیگری علتی دارد. سعی کنیم علت آن را پیدا کنیم و با برطرف کردن آن، کودک آزاری را کاهش دهیم. ممکن است برخی از مشکلات را نتوانیم از بین ببریم، در آن صورت پذیرش آن بهتر از آزار دادن کودکان است.
3- از دیگران کمک بگیریم: کمک گرفتن و مشورت کردن نشانه هشیاری و آگاهی است، نه ناتوانی. برای کاهش مشکلات خود می توانیم از مراکز مشاوره حضوری و تلفنی، سازمان های غیردولتی، افراد آگاه و … کمک بگیریم.
4- آرامش خود را حفظ کنیم: زندگی همیشه با مشکلات همراه است، سعی کنیم خشم خود را کنترل کنیم و برای مشکلات چاره جویی نماییم. بسیاری از کودک آزاری ها در شرایطی انجام می گیرد که والدین قادر به کنترل خشم خود نیستند. کنترل خشم آموختنی است و می توانیم با تمرین بر خشم خود غلبه کنیم.
کودک آزاری چه زیان هایی برای کودکان دارد؟ کودکی، دوران رشد و شکل گیری شخصیت است. انواع کودک آزاری در این سال های حساس و مهم، به رشد و سلامت کودکان آسیب های جدی می رساند. کودکان آزار دیده در همه جنبه های رشد، مانند رشد جسمی، ذهنی، روانی و اجتماعی با مشکلات و نارسایی های فراوان روبه رو خواهند شد. بررسی های انجام شده نشان می دهد بسیاری از کودکانی که در دوران کودکی قربانی آزار و بدرفتاری بوده اند، در بزرگسالی خود به آزار کودکان پرداخته اند و این بزرگ ترین زیان کودک آزاری است که سبب تداوم آن می شود.
چگونه می توانیم از کودک آزاری پیشگیری کنیم ؟ پیشگیری همیشه بهتر، آسان تر و سریع تر از درمان است. برای پیشگیری از کودک آزاری می توانیم از راه کارهای زیر استفاده کنیم:
1- دقت در ازدواج و تشکیل خانواده، خودداری از ازدواج های تحمیلی، ناشناخته؛ شتاب زده و ازدواج در سنین پایین. 2- توجه به تنظیم خانواده و شمار مناسب فرزندان. 3- افزایش آگاهی خود در زمینه پرورش فرزندان و شیوه های مناسب رفتار با آنان. 4- پذیرش مسئولیت ها و انجام وظایف خود به عنوان پدر، مادر؛ معلم، سرپرست و … نسبت به کودکان. 5- آشنایی با حقوق و نیازهای اساسی کودکان. 6- توجه به سلامت جسمی و روانی خود و کاهش فشارهای عصبی و مشکلات رفتاری خود که سبب کودک آزاری می شود. 7- تقویت روحیه کمک کردن، هنگام برخورد با مشکلات، و آشنایی با مراکز حمایتی، مشاوره و امداد در مورد کودکان و خانواده ها.
نشانهها: کودکانی که مورد آزار و اذیت قرار میگیرند از شکایت کردن و بیان آن، میترسند. آنها از این میترسند که مورد سرزنش قرار بگیرند و یا این که بزرگترها، حرفهایشان را باور نکنند. والدین اغلب نشانههای کودک آزاری را نمیشناسند زیرا نمیخواهند با واقعیت روبهرو شوند. کودکانی که آزرده شدهاند، باید هر چه سریعتر تحت درمان و پشتیبانی خاص قرار گیرند. هر قدر آزار کودکان طولانیتر باشد، احتمال بهبود کامل آنها کمتر خواهد بود. مراقب تغییرات جسمی و یا رفتاری کودک باشید، هر چند توضیحی در مورد آن ندهند.
اگر دلیل خاصی مبنی بر مورد آزار قرارگرفتن کودک خود ندارید، انجام آزمایشات مربوطه را ضروری بدانید. ممکن است کودک شما ترسیده باشد. به تغییرات و نشانههای زیر توجه کنید:
- نشانههای آزار جسمی: هر گونه جراحت (کوفتگی و کبودی پوست، سوختگی، شکستگی، هر گونه جراحت مربوط به سر و شکم) که کودک در مورد آن توضیحی نمیدهد.
- بعضی از نشانههای آزار جنسی: رفتارهای ناشی از ترس (کابوس، افسردگی، ترسهای غیرمعمول، تلاش برای فرار کردن) دردهای شکمی، شب ادراری، خونریزی.
- نشانههای آزار عاطفی: تغییر ناگهانی در سطح اعتماد به نفس، معده درد و یا سردردهایی بدون علت مشخص پزشکی، ترسهای غیرنرمال، افزایش کابوسها و تلاش برای فرار.
- نشانههای بیتوجهی عاطفی و غفلت از کودکان: به دست آوردن وزن به صورت بسیار ناموفق به خصوص در نوزادان، اشتهای سیری ناپذیر برای رفتارهای محبتآمیز.
علل ایجاد: آزار و اذیت در بسیاری از خانوادهها پنهان داشته میشود. کودک آزاری اغلب در خانوادههایی اتفاق میافتد که از نظر اجتماعی بسیار منزوی بوده، دوستی نداشته و با دیگران نیز ارتباطی ندارند. والدینی که در دوران کودکی مورد آزار و اذیت قرار گرفتهاند بیشتر امکان دارد کودکان خود را مورد آزار قرار دهند. استفاده از مخدرات و دارو میتواند شمار کودک آزاری را افزایش دهد. والدینی که بیش از حد انتقاد میکنند، در روشهای تربیتی و رعایت نظم بسیار خشن هستند، آنهایی که برای کودکانشان خیلی کم یا زیاد ابراز نگرانی میکنند و یا استرس بسیار زیادی دارند ممکن است در شمار والدین کودک آزار نیز قرار داشته باشند. والدین کودک آزار اغلب قصد صدمه زدن به کودکان خود را ندارند. معمولاً آنها در هنگام عصبانیت کودکان خود را مورد ضرب و شتم قرار میدهند. اینچنین والدینی نیاز به کمک حرفهای روانشناسی دارند.
چگونگی مقابله: اگر حدس میزنید که کودکی تحت آزار و اذیت قرار دارد با پزشک اطفال و مرکز حمایت از کودکان تماس گرفته و از آنها کمک بخواهید. پزشکان از نظر اخلاقی ملزم هستند، هرگونه نشانههای آزار کودکان و یا غفلت و بیتوجهی نسبت به آنها را گزارش دهند. حتی ممکن است در صورت لزوم شما را به درمانگران دیگری معرفی کنند تا هرگونه اطلاعات مورد نیاز برای بررسیها، جمعآوری شود. پزشکان حتی اگر لازم باشد، در دادگاه برای کسب حمایت برای کودکان، شهادت داده و در صورتی که گمان کنند ممکن است کودکان تحت آزار جنسی قرار گیرند، دادخواست جنایی تنظیم خواهند کرد. هر اقدامی که طبیعتی آزار دهنده دارد باید فوراً گزارش شده و برای رفع آن کمک گرفته شود. تأخیر در گزارش، شانس کودکان را برای بهبودی کامل کاهش میدهد. اغلب اوقات کودکی که با او بدرفتاری شده و یا مورد آزار قرار گرفته، افسرده شده و رفتارهای خشونتآمیز، گوشهگیری و یا خودکشی از او سر خواهد زد. وقتی این کودکان بزرگ میشوند به مخدرات و دارو روی میآورند و تلاش میکنند به صورتی فرار کنند و یا این که آزار، اذیت و آسیبی که از سوی دیگران دیدهاند، انکار نمایند. تحمل آزار در دوران کودکی ممکن است در بزرگسالی به خودکشی و افسردگی منجر شود. اگر کودکی تحت آزار شدید قرار دارد، شاید شما تنها کسی باشید که میتوانید به او کمک کنید. در گزارش و اعلام این آزار به افراد ذیصلاح درنگ نکنید. بیتوجهی و تکذیب مشکلات، تنها اوضاع را وخیمتر میکند. با این کار شانس کودکان را برای بهبود کامل به شدت کاهش میدهید. در بیشتر اوقات، کودکانی که تحت آزار و یا بیتوجهی قرار میگیرند، جراحات و صدمههای عاطفیشان بسیار شدیدتر از جراحات جسمیشان است. کودکانی که با آنها بدرفتاری شود بیشتر خودکشی کرده و یا افسرده میشوند. از طریق برقراری ارتباط نزدیک با این کودکان، میتوان به میزان جراحتهای وارده از نظر عاطفی و جسمی پی برد. بزرگسالانی که در کودکی تحت آزار قرار داشتهاند، با مشکلات بیشتری مواجهند و رفتارهای پر خطر در آنها بیشتر وجود دارد.
اگر شما حدس میزنید که کودکی به نوعی تحت آزار قرار دارد باید: - کودک را به محلی امن و آرام ببرید. - اطلاعاتی دقیق از چگونگی آزارهایی که به او رسیده کسب کنید. - آرام باشید و کودک را عصبانی نکنید. - برای این که کودک آزارهایی که دیده آشکار کند، به او اطمینان قلبی بدهید تا باورتان کرده و تمامی اتفاقات را صادقانه بیان کند. - به کودک بگویید به او کمک میکنید و از دیگران نیز برایش کمک خواهید گرفت. - تمامی اطلاعاتی که به دست آوردهاید، یادداشت کنید. - فوراً به مقامات مسئول در این زمینه گزارش دهید. ارتباط جنسی پیش از ازدواج ارتباط جنسی پیش از ازدواج در این مقاله به بررسی روابط جنسی پیش از ازدواج می پردازیم. اینکه نگرش گروه های مختلف به این عمل چیست و اینکه داشتن این رابطه چه نتایج مثبت و منفی می تواند در زندگی آینده فرد داشته باشد؟ لازم به ذکر است ما برای تمامی ادیان و مذاهب احترام قائل هستم اما معتقدیم صحبت نکردن ما در مورد یک مطلب شایع نه تنها باعث حذف آن نمی شود بلکه می تواند باعث گمراهی بدلیل ندانستن جنبه علمی مسئله و آسیب جبران ناپذیر به فرد شود. این مسئولیت و تصمیم خود فرد است که چه کاری برایش بهتر است و چه خط فکری را می خواهد دنبال کند. رابطه جنسی پیش از ازدواج در اکثر جوامع از نظر اخلاقی عملی غیرقابل قبول شمرده می شود. در چند دهه اخیر، در برخی جوامع غربی از شدت این مسئله تا حدی کاسته شده اما هنوز هم در خانواده های سنتی، مذهبی و یا اشخاصی که از طبقات بالای اجتماع هستند تجربه جنسی افراد به خصوص خانم ها را صرفا در قالب ازدواج، مشروع و موجه می دانند. منع افراد از داشتن روابط جنسی پیش از ازدواج تنها مختص اسلام نیست، بلکه دردستورات ادیان دیگر مثل دین یهود و مسیحیت هم افراد از داشتن روابط جنسی پیش از ازدواج به شدت منع شده اند. در برخی ادیان هم مثل بودیسم اگر دو نفر انسان بالغ با میل شخصی شان و بر اساس علاقه ای به هم دارند با هم وارد رابطه جنسی بشوند حتی اگر ازدواج نکرده باشند، ایرادی ندارد، به شرطی که هیچ نوع آسیبی به طرفین نرسد. اما مذهب تنها یکی از تعیین کننده های خط فکری افراد است. تعیین کننده قوی دیگر فرهنگ هر قوم و یا جامعه است. مثال ساده اش این است که در کشورهای مسلمان که از یک دین پیروی می کنند، نگرشهای مختلفی نسبت به روابط جنسی وجود دارد. تعیین کننده بعدی هم که قانون است. معمولا قانون قدرت فرهنگ و مذهب را ندارد اما در نهایت فاکتور تعیین کننده ای در نحوه عملکرد افراد می تواند داشته باشد. در مجموع، در فرهنگ ما جدای از دستورات مذهبی، فرهنگ جامعه و خانواده پذیرش روابط پیش از ازدواج را ندارد. اما افراد مختلف حتی درون یک جامعه هم با توجه به شرایط خانوادگی و ترجیحات شخصی که دارند در این مورد نظرات متفاوتی دارند واین عدم پذیرش بدان معنا نیست که همه افراد رابطه جنسی را تنها پس از ازدواج تجربه می کنند. برخی افراد رابطه جنسی کامل را پیش از ازدواج تجربه می کنند و بعضی دیگر هم راه های جایگزین را انتخاب می کنند. راه های جایگزین عبارتند از: خویشتن داری، خود ارضایی، رابطه جنسی از راه دهانی و رابطه جنسی از راه مقعد. خویشتن داری: در جوامع مذهبی ارزش والایی برای انسان قائل هستند. بنابراین برای افرادی که انسان را دارای روح والا و قدرت معنوی می دانند قبول کردن اینکه او نتوانسته به شهوت خود فائق شده و رابطه جنسی اش را تنها در قالبی پذیرفته انجام دهد کار راحتی نیست. خویشتن داری می تواند در سرکوب امیال جنسی در افراد مجرد موثر باشد. اما در بعضی موارد اگر بین احساسات جنسی فرد و تجربه جنسی فاصله ای چندین ساله باشد و فرد مدام این حس را سرکوب کند، ممکن است در دراز مدت یکی از حالت های زیر شود:
۱- اختلال جنسی. یعنی فرد حتی پس ازهم ازدواج هم نمی تواند احساس برانگیخته شدن کند. و یا در برقراری ارتباط جنسی با همسرش دچار مشکل شود. ۲ – برای آقایان ممکن است در هنگام تحریک جنسی دچار درد بیضه، زیر دل، کمر، ناحیه مقعد و یا ناحیه بین مقعد و آلت تناسلی شوند. بدلیل اینکه تحریک جنسی صورت گرفته (بوسیله خیالبافی جنسی، تماشای فیلم و یا معاشرت با فردی که برایشان محرک است وغیره) و نحوه عملکرد بدن به این صورت است که غده پروستات مایع منی را تولید می کند که می خواهد از بدن خارجش کند. اما وقتی جلوی این فرایند گرفته می شود انقباض عضلات ناحیه تناسلی و جمع شدن مایع منی در پروستات، درد در یکی از این مناطق و یا چندتا از آنها را همزمان ممکن است ایجاد کند. ۳ – برای خانم ها یی که برای مدت ها به جنبه فرایند جنسی بدنشان بی توجه بوده اند ممکن است پس از ازدواج مشکل درد در هنگام دخول، تحریک نشدن و یا ارضا نشدن پیش بیاید. ۴ – برای آقایان حالت انزال در خواب پیش می آید که کاملا طبیعی است و هیچ خطری ندارد و نشانه سلامتی شما است. از لحاظ بهداشتی قضیه بهتر است بلافاصله پس از اینکه این حالت رخ داد یا صبح که بیدار شدید ادرار کرده و آلت تناسلیتان را با آب ولرم شستشو دهید.
همه افراد خویشتن داری نمی کنند و ممکن است خود ارضایی کنند. این عمل در بین خانم ها کمتر شایع بوده اما امروزه بسیار رو به افزایش است.
خود ارضایی: خودارضایی اگر درست انجام شود می تواند هم برای خانم ها و هم برای آقایان مفید باشد. و اگر درست انجام نشود می تواند باعث ناراحتی روحی و جسمی فرد شود. از مزایای خودارضایی می توانم به این چند نکته اشاره کنم:
۱ – افراد از این طریق می توانند بدون اینکه تحت فشار باشند در زمانی که احساس راحتی می کنند و در خلوت خودشان با بدنشان آشنا شوند. اینکار در زندگی آینده شان هم به آنها کمک می کند تا از رابطه جنسی با همسرشان لذت بیشتری ببرند و بتوانند او را در دادن لذت به آن ها هدایت کنند. ۲ – برای خانم ها خودارضایی مکرر ایرادی ندارد به شرط اینکه به صورت یک مشغولیت فکری در نیاید که از زندگی روزمره باز بمانند. و اینکه برای حفظ پرده بکارتشان نباید چیزی را در حین خودارضایی وارد واژن خود بکنند. تنها از طریق مالش کلیتوریس می توانند ارضا شوند. ۳ – برای آقایان خودارضایی بیش از ۲ یا سه بار در هفته توصیه نشده و مضر می باشد. البته بر سر این رقم هنوز اتفاق آرا وجود ندارد. و این تعداد به این دلیل پیشنهاد شده بطور متوسط مردان میتوانند مایع منی برای سه بار انزال کامل را در طول یک هفته بسازند. خودارضایی بیش از این غده پروستات را تحت فشار قرار داده و ممکن است باعث درد بیضه، زیر دل، کمر، ناحیه مقعد و یا ناحیه بین مقعد و آلت تناسلی شوند. پژوهش های اخیرکه در مجله انجمن اورولوژیست های آمریکا به چاپ رسیده، حاکی از آن است که اگر مردی در طول زمان حیات جنسی خود یعنی از زمانی که بالغ می شود بطور مرتب خودارضایی داشته باشد (اما نه بیش از قائده) احتمال دچار شدنش به سرطان پروستات کمتر است. ۴ – و اینکه اگر امکان ازدواج ندارند، لازم نیست به روابط پرخطر پیش از ازدواج وارد بشوند.
خودارضایی صحیح چطوری است؟ آیا خودارضایی با کف دست ضرر دارد؟ در مورد فعالیت جنسی دهانی و …….
در جواب به این پرسش ها باید گفت که هر کسی روش خاص خودش را برای خودارضایی می تواند داشته باشد. اما معمولا این نکات توصیه می شود: شستن دست و ناخن ها پیش از انجام این عمل. استفاده از مواد لغزنده کننده می تواند کمک کننده باشد.
ادرار کردن بعد از انزال برای آقایان و ارضا شدن خانم ها که چنانچه باکتری در مجرای ادرارهست خارج بشود. و شستن آلت تناسلی با آب ولرم و ماده شوینده بدون بو. در ضمن این مهم است که در محیط امن و آرامی این کار را انجام بدهید. در غیر اینصورت بخصوص برای آقایان ممکن است برای اینکه کسی شما را نبیند این کار را خیلی سریع انجام دهید و در آینده دچار انزال زودرس شوید. برخی در مورد مسائل جنسی و موضع شرع سوالاتی را در قبال این عمل مطرح کردند. باید بگوییم که ما برای تمامی ادیان و مذاهب احترام قائل هستیم ولی باز هم تکرار می کنیم "سکوت پزشکان نه تنها باعث حذف این اعمال و بیماریهای مسری از جامعه نمی شود ،بلکه باعث اشاعه بیماریهای مقاربتی و مشکلات جسمی و روحی می گردد". و بیشتر تلاش می کنیم تا جدیدترین یافته های علمی را در اختیار افراد قرار بدهیم و در نهایت این مسئولیت و تصمیم خود فرد است که چه کاری برایش بهتر است و چه خط فکری را می خواهد دنبال کند.
رابطه جنسی از راه دهانی: راه دیگری که بعضی افراد در پیش میگیرند. ارتباط جنسی از راه دهانی است که بدون دخول از راه واژن و از بین بردن پرده بکارت دختر، طرفین لذت جنسی هم ببرند. در این مورد رعایت بهداشت دو طرف، ترجیحا شستن آلت تناسلی طرفین پیش از این کار مهم است. مواردی از انتقال بیماری های مقاربتی بخصوص سوزاک حلقی بر اثر این نوع رابطه گزارش شده. در مورد انتقال ویروس بیماری ایدز یا اچ آی وی هنوز اتفاق نظر بین دانشمندان وجود ندارد. اما استفاده از کاندوم هم برای خانم ها و هم برای آقایان اکیدا توصیه شده.
رابطه جنسی از راه مقعد: بر طبق صحبت هایی که جوانان می کنند رابطه جنسی از راه مقعد در حال حاضر در جوامعی که اهمیت باکره بودن دختر پیش از ازدواج مطرح است، رو به افزایش است. متاسفانه آمار دقیقی در این مورد در دسترس نیست.
رابطه جنسی از راه مقعد را توصیه نمی کنیم. به ۳ دلیل: ۱- دهانه مقعد طوری طراحی شده که برای خروج مدفوع کارایی داشته باشد نه برای دخول اجسام خارجی. این دهانه حالت ارتجاعی ندارد و در صورت اینکه رابطه جنسی برای مدت زمان طولانی ادامه داشته باشد ممکن است فرد را دچار بی اختیاری مدفوع و یا بادشکم کند. در ضمن حالت شقاق و یا بواسیر هم میتواند به دلیل صحیح انجام نشدن و یا به کرات انجام شدن این عمل بوجود بیاید. در حالت شقاق فرد دچار پارگی در دهانه مقعد می شود که در هنگام دفع بشدت دردناک بوده و ممکن است فرد خونریزی هم داشته باشد. در حالت بواسیر هم که قسمتی از راست روده به بیرون آمده و به حالت یک دمل در خارج از مقعد قابل دیدن است. این حالت شدت و ضعف های متفاوتی دارد و در افراد مختلف مشکلات متفاوتی را از درد به هنگام دفع تا خونریزی شدید می تواند ایجاد کند.
۲ – دیواره های راست روده بشدت پر خون هستند و حساس. وقتی که یک جسم خارجی به راست روده وارد می شود احتمال ایجاد خراش در این دیواره ها بالا می رود و بنابراین احتمال انتقال بیماری های عفونی و مقاربتی از جمله سوزاک، سیفیلیس و از همه مهم تر انتقال ویروس بیماری ایدز بالا است. در مورد جنبه روحی و عاطفی این نوع رابطه جنسی هم باید گفت که: چون رابطه جنسی باید برای هر دو طرف خوشایند باشد نه اینکه تنها یک نفر لذت جنسی ببرد و فرد مقابل درد روحی و یا جسمی را تحمل کند. هم از نظر روحی و هم از نظر جسمی هر دو طرف باید برای انجام این کار راضی باشند در غیر اینصورت در دراز مدت بین آنها فاصله می افتد. و به آقایان توصیه می کنیم این مسئله را هرگز درخواست نکنند که در اکثر موارد برای شریک جنسی شان فقط آزار جسمی و روحی دارد.
در نهایت اگر دو نفر تصمیم گرفتند که این نوع رابطه را تجربه کنند رعایت چند نکته را باید بکنند.
از نظر بهداشتی یکی استفاده از کاندوم است و یکی نظافت ناحیه مقعد. می توانید از مواد بی حس کننده مثل ژل لیدوکایین در دهانه مقعد استفاده کنید اما این مواد می توانند باعث پارگی کاندوم بشوند. بنابراین با استفاده از مواد لغزنده کننده خیلی به آهستگی ابتدا با انگشت و سپس آلت را به آهستگی وارد کنید. از مقدار زیادی مایع لغزنده کننده محلول در آب استفاده کنید ( نه محلول در چربی چون کاندوم را پاره می کند). |
|